kamatsa.JPGislands_of_anaxos.JPGfromanaxos.JPGdeepwater8a.jpgfromanaxos2.JPGfromkamatsa2.JPGanaxos_island.JPGskoutaros3.JPGkamatsa2.JPGfromkamatsa.JPGanaxosbeach.jpglitres.JPGtsixranta.JPGskoutaros2.JPGskoutaros4.JPGskoutaros.JPGtaxiarxis.JPG

Οι αρχαιολογικοί χώροι της Ανάξου

Στην περιοχή της Ανάξου υπήρχαν δύο φρούρια - οχυρά:

 

Το Φρούριο Καλατσίκ

Το «Καλετσίκ» στα τούρκικα σημαίνει «μικρός καλές» δηλαδή μικρό φρούριο. Σε μία απόληξη του βουνού Σκοτεινό που καταλήγει νότια, βρίσκεται χαμηλός βράχος με πλάτωμα. Η πλευρά αυτής της «μύτης» που βλέπει στα δυτικά διατηρεί κομμάτι από τείχος περίπου τρία μέτρα ψηλό και αρκετού μήκους (περίπου 15 μέτρα). Είναι φτιαγμένο με αλάξευτη ντόπια πέτρα, ένθετη πέτρα και τούβλα. Στο πλάτωμα επάνω σχηματίζεται επίπεδη επιφάνεια στο βράχο της γωνίας, ενώ το χώμα στην ομαλή πλαγιά είναι γεμάτο από κεραμικά υπολείμματα του Μεσαίωνα. Μεσαιωνικό λοιπόν οχυρό, μικρό που έβλεπε στην παραλία της Ανάξου και στη μικρή κοιλάδα στα δυτικά του. Στο πλάτωμα του οχυρού βρίσκονται όστρακα και λαβές από τεφρά Λεσβιακά αγγεία της αρχαιότητας, καθώς και ένας λαξευμένος στο βράχο τάφος. Στην άλλη άκρη του υψώματος δίπλα σε ένα πολύ παλιό πηγάδι, βρίσκεται ένας άλλος λαξευμένος τάφος στον καφετί βράχο.

Εκεί βρίσκεται και η περιοχή Παλιάμπελα, η κοιλάδα με έξοδο σε μία μικρή ακρογιαλιά γεμάτη με χοντρό βότσαλο κοντά στην παραλία της Ανάξου. Καλλιεργούσαν το αμπέλι εκεί από πολύ παλιά.

 

Το Οχυρό στις Σέλλες


Σέλλες, ένα όνομα που μπορεί να προέρχεται από το πανάρχαιο όνομα των «Σελλών», μπορεί όμως να είναι απλώς το σχήμα που παρομοιάζεται με τη σέλα του αλόγου. Είναι ένα ύψωμα 2100 μέτρων περίπου βόρεια από το Σκουτάρο που δεσπόζει πάνω από την πεδιάδα της Ανάξου και της Πέτρας, φτάνοντας τα 109 μέτρα επάνω από την επιφάνεια της θάλασσας.  Είναι το τρίκορφο ύψωμα που κλείνει από τα νοτιοδυτικά τον κάμπο. Η μία του κορυφή ξεκινά απ’ την θάλασσα και σχηματίζει με το Καλετσίκ την κοιλάδα στα Παλιάμπελα. Η μεσαία κορυφή έρχεται λίγο πιο πίσω, πιο δυτικά, ενώ η νότια είναι το ύψωμα, που στους πρόποδες του, μέσα στον ελαιώνα βρίσκονται τα λείψανα του οικισμού.

Ανάμεσα στη βόρεια και τη μεσαία κορυφή υπάρχει ένας ορθογώνιος πύργος, τα κεραμίδια δείχνουν πως ο πύργος είχε κεραμοσκεπή, ο οποίος πλαισιώνεται από τείχος έτσι ώστε να σχηματίζεται ένα μικρό φρούριο. Άλλοι περίβολοι, πλήρεις ή όχι, τριγύριζαν τις πλαγιές του λόφου, με εξαίρεση τα μέρη που ήταν μόνα τους οχυρά. Οι περίβολοι αυτοί μάλλον πρόχειρα χτισμένοι, είχαν διπλό προορισμό, αναλημματικό και αμυντικό (Κόντης, 1978).  Εκεί λοιπόν υπάρχει ένα αριστούργημα της οχυρωματικής τέχνης που ξεπερνά και αυτά τα κομμάτια που σώζονται στη Μυτιλήνη, στην Ερεσό, στην Πυρρά και στην Άντισσα. Το κομμάτι του περιβόλου με το μικρό ορθογώνιο προμαχώνα που βλέπει στα βορειοδυτικά, διατηρείται σε μικρό ύψος. Η τελειότατη εφαρμογή των αρμών στις γωνίες, στις ευθείες και στις καμπύλες γραμμές τους, κάνουν την έξω επιφάνεια ένα ενιαίο σύνολο που λες και έχουν χαραχτεί σχέδια επάνω σ’ ένα καφετί τοίχο. Ιδιαίτερη προσεγμένη τοιχοποιία, με την λεπτή προσαρμογή των λίθων και την εξομαλυμένη επιφάνεια του. (Αξιώτης, 1992)

Το οχυρό χρονολογείται στο Β’ μισό του 6ου αιώνα ή στις αρχές του 5ου αιώνα π.Χ. Στον πύργο, στη δυτική του πλευρά διατηρείται επίσης ένα αξιόλογο κομμάτι.    

Το Οχυρό στις Σέλλες αποτελούσε ζωτικής σημασίας για αυτόν εδώ τον τόπο, καθώς η φωτιά είναι ορατή και από το μικρό οχυρό στο νησάκι της πέτρας και από το κάστρο της Μύθημνας.


Πηγές : Αξιώτης Μ., Περπατώντας τη Λέσβο, Τόμος Α’, Μυτιλήνη, 1992

          Κόντης Ι. Δ., Λέσβος και η Μικρασιατική της περιοχή, 1978

Joomla templates by a4joomla